เอกสารมาตรฐานนี้จัดทำโดยกลุ่มมาตรฐานวิศวกรรมโยธา กองแบบแผน กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข เพื่อใช้เป็นแนวทางในการก่อสร้างอาคารต้านทานแรงแผ่นดินไหวในพื้นที่เสี่ยงภัยตามกฎกระทรวงฯ (เช่น จังหวัดในภาคใต้, กรุงเทพฯ และปริมณฑล, และจังหวัดในภาคเหนือและภาคตะวันตก)

สาระสำคัญประกอบด้วย:

1. ข้อกำหนดการเสริมเหล็กในเสาและคาน: การดัดงอเหล็กปลอก 135 องศา, การกำหนดตำแหน่งต่อเหล็กที่ห้ามอยู่ในบริเวณหน่วยแรงสูงสุด, และระยะเรียงเหล็กปลอกที่เข้มงวดเพื่อโอบรัดคอนกรีต
2. ระยะฝังเหล็ก (Ld): กำหนดตารางระยะฝังตามขนาดเหล็กเส้น (DB12-DB25) เพื่อให้เหล็กสามารถพัฒนากำลังได้ถึงจุดคราก
3. แผ่นพื้นสองทางแบบไร้คาน: กำหนดสัดส่วนเหล็กเสริมในแถบเสาและแถบกลาง เพื่อป้องกันการวิบัติอย่างต่อเนื่อง (Progressive Collapse)
4. เสาเข็มเจาะ: กำหนดปริมาณเหล็กเสริมตามแนวตั้งและเหล็กปลอกโอบรัด เพื่อให้รองรับโมเมนต์ดัดและแรงแผ่นดินไหวได้
5. การควบคุมคุณภาพ: ผู้รับจ้างต้องเสนอรายการคำนวณและผลการทดสอบข้อต่อเหล็ก (กรณีเหล็กขนาด 25 มม. ขึ้นไป) ให้คณะกรรมการตรวจการจ้างพิจารณาก่อนดำเนินการ

เอกสารนี้ถือเป็นข้อกำหนดหลักที่ผู้รับจ้างต้องปฏิบัติตามเพื่อให้โครงสร้างอาคารมีความปลอดภัยสูงสุดตามหลักวิศวกรรมต้านแผ่นดินไหว

This document establishes the reinforcement standards for earthquake-resistant building structures in designated high-risk areas as per the Ministerial Regulation. It covers critical requirements for rebar detailing, including 135-degree hook bending, prohibited splicing zones, development length (Ld) specifications, and reinforcement configurations for columns, beams, and two-way flat plate slabs. It also specifies requirements for bored piles to ensure structural integrity and prevent progressive collapse. Contractors are mandated to follow these technical specifications strictly, including submitting structural calculations and test results for mechanical splices for bars 25mm and larger for approval by the project inspection committee.